Καρκίνος του στομάχου

Ο καρκίνος του στομάχου αφορά σε νεοπλάσματα που εξορμώνται από οποιοδήποτε τμήμα του στομάχου και είναι υπεύθυνος για περίπου 800.000 θανάτους κάθε χρόνο. Πρόκειται για τον τέταρτο σε συχνότητα καρκίνο παγκοσμίως και τη δεύτερη πιο συνηθισμένη αιτία θανάτου από καρκίνο.

Πολλές φορές αναπτύσσεται ασυμπτωματικά ή με γενική συμπτωματολογία, ιδίως στα πρώιμα στάδια, με αποτέλεσμα κατά τη διάγνωσή του να έχει συνήθως δώσει μεταστάσεις και η πρόγνωσή του να είναι πολύ φτωχή, με πενταετή επιβίωση που κυμαίνεται μεταξύ 5-15%.

Συνήθη συμπτώματα στα πρώιμα στάδια είναι η δυσπεψία και η έλλειψη όρεξης, σε ενδιάμεσα στάδια η αδυναμία, η απίσχναση και η αίσθηση πρηξίματος του στομάχου, ειδικά μετά τα γεύματα, ενώ στα τελικά στάδια της νόσου προεξάρχουν στη συμπτωματολογία η ναυτία, η δυσφαγία, οι διάρροιες ή η δυσκοιλιότητα, τα κοιλιακά άλγη ιδίως στο άνω επιγάστριο, η αιματέμεση και οι μέλαινες κενώσεις.

Για την ανάπτυξη του καρίνου του στομάχου έχουν ενοχοποιηθεί διάφοροι παράγοντες, όπως η παρουσία του Helicobacter pylori, διάφοροι διατροφικοί παράγοντες όπως τα καπνιστά, τα παστά και τα κρέατα, τα νιτρώδη, η νόσος Menetrier, η αυτοάνοση ατροφική γαστρίτιδα, γενετικοί παράγοντες κ.ά.

Η υποψία για καρκίνο του στομάχου τίθεται συνήθως με βάση το ιστορικό του ασθενούς, τις αιματολογικές του εξετάσεις, τη γαστροσκόπηση καθώς και απεικονιστικές εξετάσεις, όπως η εξέταση με βαριούχο γεύμα και η αξονική τομογραφία. Στη συνέχεια διενεργείται βιοψία από την περιοχή της βλάβης και ακολουθεί κυτταρολογική/ιστοπαθολογική εξέταση που επιβεβαιώνει τη διάγνωση.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου του στομάχου περιλαμβάνει τη χειρουργική αφαίρεση του όγκου, τη συστηματική χημειοθεραπεία ή/και την ακτινοθεραπεία που έχει κυρίως παρηγορικό ρόλο.

Σε ποσοστό 80-90% των ασθενών η νόσος μεθίσταται, με αποτέλεσμα η εξάμηνη επιβίωση να επιτυχγάνεται σε λιγότερο από το 15% των ασθενών σε προχωρημένα στάδια της νόσου και να αγγίζει το 65% των ασθενών στα πρώιμα στάδια της νόσου. Συνήθεις θέσεις εντόπισης μεταστάσεων από καρκίνο του στομάχου είναι το ήπαρ, οι λεμφαδένες και η περιτοναϊκή κοιλότητα.

Εξέχουσα θέση στην παρηγορική και τη θεραπευτική αντιμετώπιση των μεταστάσεων του ήπατος από καρκίνο του στομάχου έχει ο ενδαρτηριακός χημειοεμβολισμός και ο διαδερμικός θερμοκαυτηριασμός αντίστοιχα. Η επιλογή της καταλληλότερης μεθόδου γίνεται με βάση τις ιατρικές ενδείξεις και τη γενικότερη κατάσταση του ασθενούς.

Ο Δρ Ιωάννης Δέδες διενεργεί ενδαρτηριακούς χημειοεμβολισμούς στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Κέντρο με μεγάλη ασφάλεια και αποτελέσματα συγκρίσιμα των εξειδικευμένων ιατρικών κέντρων του εξωτερικού.

Επίσης, υπό την επίβλεψη του Καθ. Ακτινολογίας Δρ. Α. Δρεβελέγκα, διενεργεί διαδερμικούς θερμοκαυτηριασμούς μεταστατικών εστιών από καρκίνο του στομάχου στο ήπαρ με στόχο τον περιορισμό της εξάπλωσης της νόσου. Οι δύο αυτές σύγχρονες μέθοδοι προσφέρουν μια εναλλακτική λύση στο πρόβλημα της αποτελεσματικότερης αντιμετώπισης της νόσου, αυξάνοντας το προσδόκιμο επιβίωσης και διατηρώντας υψηλό το βιοτικό επίπεδο του ασθενούς.