Ι. Δέδες: Εντυπωσιακά αποτελέσματα χημειοεμβολισμού ασθενών με ηπατοκυτταρικό καρκίνο

  1. dedes-diavalkaniko

Ασθενής με ανεγχείρητο ηπατοκυτταρικό καρκίνο και ελάχιστο χρόνο ζωής, ο οποίος υποβλήθηκε σε ενδαρτηριακούς χημειοεμβολισμούς  στο Ιατρικό Διαβαλκανικό, 15 χρόνια μετά, συνεχίζει να επισκέπτεται για παρακολούθηση το νοσοκομείο!

Το Τμήμα ΕπεμβατικήςΑκτινολογίας του Διαβαλκανικού, καταγράφει τα καλύτερα αποτελέσματα στην Ελλάδα,ισάξια των πλέον εξειδικευμένων διεθνών Κέντρων, στη θεραπεία ασθενών με ανεγχείρητο ηπατοκυτταρικό καρκίνο άνω των 10 εκατοστών. Τα εξαιρετικά αυτά αποτελέσματα προκύπτουν λόγω του γεγονότος ότι ο ασθενής υποβάλλεται από την ίδια ιατρική ομάδα, σε θεραπεία χημειοεμβολισμού και ablation, το οποίο δεν διενεργείται σε κανένα άλλο νοσοκομείο στην Ελλάδα, συνδυαστικά.Επίσης, η εμπειρία και η εξειδίκευση των ιατρών του, είναι μοναδική καιαναγνωρισμένη διεθνώς.

Το σημαντικότερο είναι, ότι τα παραπάνω στοιχεία, δεν δόθηκαν από τον εισηγητή του μετεκπαιδευτικού μαθήματος Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης, Δρ. Ιωάννη Δέδε, ο οποίος κλήθηκε να παρουσιάσει τα αποτελέσματα της 15ετούς εμπειρίας του Τμήματος. Αποτελούν επισημάνσεις διακεκριμένων ιατρών οι οποίοι παρακολούθησαν την εισήγηση του κ. Δέδε, και πήραν το λόγο αμέσως μετά, για να επιβραβεύσουν το Τμήμα για τα αποτελέσματά του!

Στην εισήγησή του με θέμα «Θεραπεία ασθενών με ανεγχείρητο ηπατοκυτταρικό καρκίνο άνω των 10 εκατ.», ο Δρ. Δέδες, αναφέρθηκε σε άλλα τρία χαρακτηριστικά περιστατικά ασθενών: Με αρχικό μέγεθος όγκου 13,3 εκατ. και δορυφόρες εστίες ο πρώτος, με 11,7 εκατ.όγκου ο δεύτερος και με 12,9 εκατ. όγκου ο τρίτος. Και τρεις ασθενείς, επιβίωσαν 4-6 χρόνια και καλή ποιότητα ζωής, αντί να καταλήξουν άμεσα.
Συνολικά ο εισηγητής, παρουσίασε τα αποτελέσματα έρευνας από 18 ασθενείς (οι 16 είχαν κίρρωση) με ηπατοκυτταρικό καρκίνο άνω των 10 εκατ., οι οποίοι υποβλήθηκαν σε χημειοεμβολισμούς και διαδερμικό θερμοκαυτηριασμό με ραδιοσυχνότητες. Οι επτά από τους 18 ασθενείς βρίσκονται ακόμη εν ζωή, πολλά χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας.  Επίσης αναφέρθηκε στο ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει ο χημειοεμβολισμός ως «γέφυρα» για τη διενέργεια άλλων θεραπευτικών μεθόδων για την αντιμετώπιση της νόσου.