Μακρά επιβίωση ασθενών με ανεγχείρητο ηπατοκυτταρικό καρκίνο

  1. dedes-eikona

Εντυπωσιακά είναι τα ποσοστά επιβίωσης ασθενών με ανεγχείρητους μονήρεις όγκους ηπατοκυτταρικού καρκίνου, που παρουσιάζει την Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου στο Ιατρικό Διαβαλκανικό Κέντρο, ο επεμβατικός ακτινολόγος Δρ. Ιωάννης Δέδες.

Ενδεικτικά, στην εισήγησή του ο κ. Δέδες, μεταξύ άλλων αναλύει την περίπτωση τριών ασθενών: Με αρχικό μέγεθος όγκου 13,3 εκατ. και δορυφόρες εστίες, 11,7 εκατ. και 12,9 εκατ. αντίστοιχα, επιβίωσαν 4-6 χρόνια και καλή ποιότητα ζωής, αντί να καταλήξουν άμεσα.
Ο εισηγητής, μιλώντας σε εκπαιδευτικό σεμινάριο που πραγματοποιείται στις 12 το μεσημέρι της Τετάρτης στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου στο πλαίσιο του προγράμματος συνεχιζόμενης ιατρικής εκπαίδευσης, παρουσιάζει τα αποτελέσματα έρευνας από 18 ασθενείς (οι 16 είχαν κίρρωση) με ηπατοκυτταρικό καρκίνο άνω των 8 εκατοστών, οι οποίοι προσήλθαν στο Τμήμα Επεμβατικής Ακτινολογίας του Ιατρικού Διαβαλκανικού. Οι ασθενείς, υποβλήθηκαν σε χημειοεμβολισμούς και διαδερμικό θερμοκαυτηριασμό με ραδιοσυχνότητες. Οι επτά από τους 18 ασθενείς βρίσκονται ακόμη εν ζωή, πολλά χρόνια μετά την έναρξη της θεραπείας. Οι επεμβατικές αυτές μέθοδοι (χωρίς χειρουργείο) επέφεραν εξαιρετικά αποτελέσματα, ανάλογα των καλύτερων αντίστοιχων Κέντρων, διεθνώς.
Δεν είναι , εξάλλου, τυχαίο ότι το Τμήμα Επεμβατικής Ακτινολογίας του Διαβαλκανικού Κέντρου συμμετέχει με ανακοινώσεις τα τελευταία 5 χρόνια στο παγκόσμιο συνέδριο της Επεμβατικής Ογκολογίας στις ΗΠΑ, κατά τη διάρκεια του οποίου, επιλέγονται και παρουσιάζονται οι καλύτερες 50 εργασίες, παγκοσμίως.
Ο κ. Δέδες στην εισήγησή του θα παρουσιάσει τους τρόπους επιλογής της καταλληλότερης θεραπείας για τους ασθενείς με ηπαττοκυτταρικό καρκίνο (τον 4ο σε συχνότητα, παγκοσμίως), σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες της Βαρκελώνης.

Επίσης, αναμένεται να αναφερθεί και στο ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει ο χημειοεμβολισμός ως «γέφυρα» για τη διενέργεια άλλων θεραπευτικών μεθόδων για την αντιμετώπιση της νόσου και να εξειδικεύσει για τις περιπτώσεις χολοκυστεκτομής, στις οποίες κατά προτίμηση διενεργείται υπερεκλεκτικός χημειοεμβολισμός, καθώς περιορίζει σημαντικά τις επιπλοκές, ενώ η ανταπόκριση του όγκου στη θεραπεία είναι θεαματικά υψηλότερη.